කියවනු හැකි වෙද නොලියූ පද පෙල

සොයා සසරේ එන්නෙ පෙර මෙන්

රුදුරු වනු ඇයි පෙම් සිතකට මහරූ

සිත නිවන කවි

සොයා එමි සෙනෙහස් ගඟ දිගේ

ඇල්මෙන් උගෙන රැජිනක් වෙනු මැන හිච්චි නගේ

හෙට නැගෙන ඉර --- පියෙකුගෙන් පුතුට

ජාතකය අහිමි පුතා

පුතු දුන් දායාද

බිදුන තුන්පත් රෑන

පියඹන සමනළයෙකුගෙන් මලකට

වැළපෙන සිතක සිතිවිලි

ඔබ තනි නොවේ කිසිදා

කුසුමියට

කවි ලියන පංහිදට

හද හාමිනේට ආදරයෙන්

වැහි අහසේ කව

පියා කොහේදැයි මවගෙන් අසනු එපා

දුයිෂෙන්ගෙන් හා පැංචීට

මිය ගිය පුතුගෙන් අම්මාට

අහසේ පෙනෙන ඉර හද ඉල්ලා හැඩු හැටි බාලේ
සිහිවේ සිතට අම්මා අඩනා 'යුරු දුටු විට අද දිනයේ
පෙනෙනා දෙයකි බිළිදෙකු වූ මා ඉල්ලා හැඩුවේ
නොමැති නොපෙනෙනා පුතු ඉල්ලන්නේ ඈයි අම්මේ


දෙතිස් වධය පැමිණූ විට අන්ධකාරයේ
මිනිස් සිතට නෙක සිතිවිලි එයි නිරන්තරේ
උදහස් නොවී ඉවසීමෙන් සිහිකෙරුවේ
අපිටත් අපව හිමි නැහැ ගොරහැඩි සසරේ


හඩා වැළපිලා ඔහොමට අහසට දුක කියලා
නොවේ සිතට සැනසුම කිසිදාකදි ලැබිලා
සාප නොකර මා මැරු මිනිසා සොයලා
ඔහුහට මවක් වෙනුමැන බඹවිහරණ දීලා 

රිදී ඉර

වෙරළ කොනක ක්ෂිතිජය දෙස
බලන් ඉන්න සමනළියට
නොපෙනෙද අර ඈත පේන
දිලිසෙන රන් තරුව සුදට

හිරු සදු ගෑන ගුණ වෑයුවට
හරි ලොකුවට පෙනුනට
බෑහෑල යනව හොර හොරාට
අදුර සමග අප තනිකර

මරු කතරට දිය බිද වී
සසර පුරුදු ලෙස පේවී
සොදුරු සිහින මතු කරදී
තනි තරුවක් පායාවී

පරවුනු මල බිමට නෑවී
පොළව සමග හාදු දිදී
ඉන්න විටදි දුක පහවී
පොහොට්ටුවක් යලි පීදී

දවන සුසුම් නිවා ලන්න
තරු එලියට ඉඩ හරින්න
හෙමි හෙමිහිට හිත හදන්න
හිනා වලට ඉඩ හරින්න

කළගුණ

හිත හිරි වට්ටන හැගුම්

ඉදුවර පෑහෑය සුසිනිදු සලු අතරේ
රෑයක පායන සද එලියෙ දිලුනේ
නැගෙන හිරු සේ පෑතුම් වෑගිරේ
සිහින මෑව්වෙ ඔබයි ලදුනේ

තුරුණු වරුණේ ගයමි අරුණේ
විසුල මල් රොන් සුවද ඈමිනේ
බෑදුනු බෑදුමක මිහිර දෑනුනේ
සුනිල සෙනෙහස ලගම රෑදුනේ

මග නොමග පිය මනින සටහන
ඔබම විය සද පහන හෙටදින
ලපලු සියුමෑලි හෑගුම එක්වන
දිදුල නා ලිය ඔබය පොබයන

දුවන මුවැත්තී

වැටුප

මුව තුල හොවා සිටිනා විට අම රස දුන්න
මොහොතක සුවය පමණකි ඉන් ලැබෙන​
පණුවන් ගසා දත් අහිමිව යාමට මග කියන
රස මිස ගුණය නැති ටොපියකි සැම ගිලින

නෝක්කාඩු

විරහව

බෑදන් අත්වෑල් තුරුලු කරගෙන දුන්නු උනුහුම වියෑකෙනා
කියන් පෙම්බස් හිටිය මුත් එක මොහොතකින් මුව ගොලුවෙනා
සදන් මාලිග සිහින විමනක දුරක ගිය හෑටි සිහියට එනා
අදත් පාලුව කරන් මා වට වෑටක් වූ දුක ඈ ත හඩවනා

තවත් ලොකුවට පෑතුම් පොදි බෑද යනව ගමනක නොනිමෙනා
බලන් දස අත නොලද පෙම් සුව රගන විට නෙත පිරවෙනා
සිතින් මහ රෑය බෑන්ද පවුරක හීනෙකින් සවි ලෑබගෙනා
නමින් මා නුබ කියන පෙම් කව ලසෝ හඩකින් වෑළපෙනා

ඈගේ මතක

බලා සදේ රෑස් කිරණක් රෑයේ මුකුළු කලා

පුරා වතේ ඈදුනු කෑලුම් කියු රහසක් අසා

වසා නෙතේ පිහාටුවක සමනළ පාටක් තියා

සලා බදේ තාල රෑගුම් සුරගන ඈතක පාවුනා

කලා සොළොස පිරී විගස ලොව අදුරෙන් මුදා

ලතා විලස වෙලෙන ලෙලෙන සද කෑන් ආ ගලා

මුදා වරළ මොණර පිලක ඉදුවර සිරි නෙත් පුරා

වසා මහද ඈගේ මතක ගෑඹුරක සිරවී සෑගවුනා

සමාවෙන්න

ලන්ව ඉඹින්නට බෑරි මල් වල සුවද
අව්ව තිබෙන විට වේලාලා බෑන්ද
සිහිව දෙව් ලියන් අහසේ දුර ගියද
පොළව පමණි දුන්නේ මී පෑණි කන්ද

සියොත් රෑලක් ඈවිදිනවා රළු පොළවේ
සරත් සමේ හිම වෑටුනයි කිටි කිටියේ
හදත් අත ලගයි කරවට ඈත තරුමාලේ
දුමත් මා වටකරන් මිතුදම් පෑවා වේ

තරහ වෙන්නෙපා ආදර පෙනහෑල්ලේ
විරහ වේදනා හින්දයි දුම් බොන්නේ
පහව යන තුරා දුක ඉවසාගෙන ඉන්නේ
මරුව එනතුරා පමණයි ඔබ විදවන්නේ

පාර කියන හසරෑල්

අඹ කඩන්න ගහට නගින්න ගිය පුංචි පුතා අම්මාට හසුවෙයි

සන්නාලියකගේ සිනහව

දුවකගෙන් වෙන් වූ මවකගේ හෑගුම්

සෙනෙහස මුසු කරමි නුඹ පිස එන මද නලෙහී

නිති දුක ලියලනව හෑමවිට මගෙ හද ගෑබෙහී

කිරි කර පෙවූ ලය මඩලට තව ඉහිලුම් නෑතිවී

ඉකි බිද හඩනවා සුදු දුව ලියූ පද කියවන විටදී

බඹරගේ කව

පිළිකාව

හෑම රෑයක ලොව නෙතු නිදන කල සොදුරු සුවබර සිහිනයේ

මම තනිව ලෙඩ ඈදක වෑතිරී සොයමි හද දෑන් කෝ කොහේ

දින ගෙවෙන මුත් හෙට එලිය හිරු දකිනු හෑකිවේද මට අනේ

වෙන සිහින මහ ගොඩක් මට නෑත එකම සිහිනෙත් බොදවුනේ

දිගට හෑඩ කොට රෑළි දමා වෑඩ සරසලා සෑදු කෙහෙරෑලි කොහේ

ලගින් හිද පෙරදිනෙක මා හා ගී ගෑයූ අය ලෙසින් සෑගවී ගියේ

මල් බිගුන් තුඩු මද නලත් හා සුවය විදිමුත් මුත් සමණල් වියේ

අද බෙහෙත් පෙති සමග උල් කටු මා වටේ හිද මට හිනෑහෙතේ

දිනක් වේ නම් හෙටක් ඉපදෙන මටත් එහි ඉඩ නෑතුවදෝ

දුකක් දෙන්නට මගේ අම්මට පෙර භවේ පව් පිරුනදෝ

බිදක් වත් පින් කමක් කර ඈති මහිමයේ ඵල නෑතිවෙදෝ

මිනිස් කම් ලෑබ අකල පරවෙන මල් තවත් ඉපදේවිදෝ

නිකිණි කවි තිළිණ

සමාහිත සිත

කදුලු නොනගිනා ඈස් වියළි කතරකි
නොරිදෙනා සිත මහ කළු ගළකි
අපි යන්නේ මේ සසරේ දිග ගමනෙකි
වාරුව වන්නේ දුක සෑප මෑද සන්සුන් සිතකි

ආගමනය

නුඹ ආවට පස්සෙ
තෙමිල හීතල වෑස්සෙ
ළපටි තණ බිස්සෙ
සිනා කෑන් ඉස්සෙ

නුඹ ආවට පස්සෙ
රෑයක වෑඩිවී දිස්නෙ
තුරුලතා පෙළ අස්සෙ
සුරලියොත් මෙහි බෑස්සෙ

නුඹ ආවට පස්සෙ
පුරා දිව රෑ තිස්සේ
දුටු හීන දශ ලක්ෂේ
ගෑන කියමි මම සෙස්ස___ පස්සේ.....

ජයග්‍රහණය

දේදුනු පායනා විට එහි පෑහෑසර අඩු හින්දා
ඔබ වත කමලේ රෑදි පෑහෑ ඉල්ලා හිරු ආවා
ඈතින් දිලෙන තරු කුමරියො ඔය නෙතු ඉල්ලා
එන විට සගව ගමි තුරුලේ ඔබ මගෙ කියලා

එකලු වෙන්න ලොව දෙහදේ රෑදි පෙමිනී
සසර පුරා හෑම පෑතුමක එක්වී යාවී පෑමිනී
සියොලග උනුහුමක් රන්දා පස් පියුමන් පිපුනී
හෑම බාධක බිද දමා රන් හුයකින් දෑගිලි බෑදුනී

නොලියූ හිස් පිටුව

කුරුටු ගෑ වදන් පෙල
අතර තිබු හිඩෑස් වල
ලියවිලා පල නොකල
හෑගුම් නොහෑගුනි උදුල

ල0වෙනා මොහොතින් මොහොත
වෙන්වෙලා දුර ඈතකට යන
සිත්පුරා හෑගුමන් නිදන් වන
තත්පරය දිගුවෙනා අරුමය

සහන් එළි තව ඈත දිදුලන
පියෙන් පිය තබමින් සෙමෙන් යන
නුබේ දිවියට සදා සරණය
ලියා නොලියා තෑබූ ප්‍රේමය

සොයා යාම

එකතු කරගෙන හෙලපු සුසුමන්
මහමෙරක් කරමත හෙලා මන්
නුබ සිටින ඉම සොයාගෙන දෑන්
දුවන් එන්නෙමි හුස්ම යනකන්

වටිනාකම

ගණන් කරොත් අහසෙන් වෑටෙනා වහි බින්දු
දෑන ගත හෑකි වේය නුබ හින්දා මම බිවු කදුලූ
කලුවන් කලුවරක් දසතම රන්දා හිරු සෑගවූ
වෑහිබර අහස වාගේමයි නුබගෙත් හිත නපුරූ