දුවන මුවැත්තී

වැටුප

මුව තුල හොවා සිටිනා විට අම රස දුන්න
මොහොතක සුවය පමණකි ඉන් ලැබෙන​
පණුවන් ගසා දත් අහිමිව යාමට මග කියන
රස මිස ගුණය නැති ටොපියකි සැම ගිලින

නෝක්කාඩු

විරහව

බෑදන් අත්වෑල් තුරුලු කරගෙන දුන්නු උනුහුම වියෑකෙනා
කියන් පෙම්බස් හිටිය මුත් එක මොහොතකින් මුව ගොලුවෙනා
සදන් මාලිග සිහින විමනක දුරක ගිය හෑටි සිහියට එනා
අදත් පාලුව කරන් මා වට වෑටක් වූ දුක ඈ ත හඩවනා

තවත් ලොකුවට පෑතුම් පොදි බෑද යනව ගමනක නොනිමෙනා
බලන් දස අත නොලද පෙම් සුව රගන විට නෙත පිරවෙනා
සිතින් මහ රෑය බෑන්ද පවුරක හීනෙකින් සවි ලෑබගෙනා
නමින් මා නුබ කියන පෙම් කව ලසෝ හඩකින් වෑළපෙනා

ඈගේ මතක

බලා සදේ රෑස් කිරණක් රෑයේ මුකුළු කලා

පුරා වතේ ඈදුනු කෑලුම් කියු රහසක් අසා

වසා නෙතේ පිහාටුවක සමනළ පාටක් තියා

සලා බදේ තාල රෑගුම් සුරගන ඈතක පාවුනා

කලා සොළොස පිරී විගස ලොව අදුරෙන් මුදා

ලතා විලස වෙලෙන ලෙලෙන සද කෑන් ආ ගලා

මුදා වරළ මොණර පිලක ඉදුවර සිරි නෙත් පුරා

වසා මහද ඈගේ මතක ගෑඹුරක සිරවී සෑගවුනා

සමාවෙන්න

ලන්ව ඉඹින්නට බෑරි මල් වල සුවද
අව්ව තිබෙන විට වේලාලා බෑන්ද
සිහිව දෙව් ලියන් අහසේ දුර ගියද
පොළව පමණි දුන්නේ මී පෑණි කන්ද

සියොත් රෑලක් ඈවිදිනවා රළු පොළවේ
සරත් සමේ හිම වෑටුනයි කිටි කිටියේ
හදත් අත ලගයි කරවට ඈත තරුමාලේ
දුමත් මා වටකරන් මිතුදම් පෑවා වේ

තරහ වෙන්නෙපා ආදර පෙනහෑල්ලේ
විරහ වේදනා හින්දයි දුම් බොන්නේ
පහව යන තුරා දුක ඉවසාගෙන ඉන්නේ
මරුව එනතුරා පමණයි ඔබ විදවන්නේ

පාර කියන හසරෑල්

අඹ කඩන්න ගහට නගින්න ගිය පුංචි පුතා අම්මාට හසුවෙයි

සන්නාලියකගේ සිනහව