.මිරිවෑඩි සගල දෙස ඔරවා පා දූවිලි පිසදාපෙණකෑටි විසිරෙනා ලෙස සෙනෙහස හෑරදාකදුවෑටි සලු තරම් ගොඩ නෑගි දුක දී ගියදාසුදු පොඩි ජංගි හෑද මව් ලග සිටියා බිලින්දාමම පොඩි පුතුය කියලා කුමටද කදුලෑලි සෑලුවේමොලෑකෑටි දෑත මත නෑ කිසිදා කරගෑට නෑගුනේහද මාමා රෑ එයි ගෙන අප දෙදෙනගෙ කිරි සිහිනේඅපි ඉමු මග බලා හඳ අහසට එනතුරු මගෙ අම්මේ
.
ReplyDeleteමිරිවෑඩි සගල දෙස ඔරවා පා දූවිලි පිසදා
පෙණකෑටි විසිරෙනා ලෙස සෙනෙහස හෑරදා
කදුවෑටි සලු තරම් ගොඩ නෑගි දුක දී ගියදා
සුදු පොඩි ජංගි හෑද මව් ලග සිටියා බිලින්දා
මම පොඩි පුතුය කියලා කුමටද කදුලෑලි සෑලුවේ
මොලෑකෑටි දෑත මත නෑ කිසිදා කරගෑට නෑගුනේ
හද මාමා රෑ එයි ගෙන අප දෙදෙනගෙ කිරි සිහිනේ
අපි ඉමු මග බලා හඳ අහසට එනතුරු මගෙ අම්මේ