ඔබ තනි නොවේ කිසිදා

කුසුමියට

කවි ලියන පංහිදට

හද හාමිනේට ආදරයෙන්

වැහි අහසේ කව

පියා කොහේදැයි මවගෙන් අසනු එපා

දුයිෂෙන්ගෙන් හා පැංචීට

මිය ගිය පුතුගෙන් අම්මාට

අහසේ පෙනෙන ඉර හද ඉල්ලා හැඩු හැටි බාලේ
සිහිවේ සිතට අම්මා අඩනා 'යුරු දුටු විට අද දිනයේ
පෙනෙනා දෙයකි බිළිදෙකු වූ මා ඉල්ලා හැඩුවේ
නොමැති නොපෙනෙනා පුතු ඉල්ලන්නේ ඈයි අම්මේ


දෙතිස් වධය පැමිණූ විට අන්ධකාරයේ
මිනිස් සිතට නෙක සිතිවිලි එයි නිරන්තරේ
උදහස් නොවී ඉවසීමෙන් සිහිකෙරුවේ
අපිටත් අපව හිමි නැහැ ගොරහැඩි සසරේ


හඩා වැළපිලා ඔහොමට අහසට දුක කියලා
නොවේ සිතට සැනසුම කිසිදාකදි ලැබිලා
සාප නොකර මා මැරු මිනිසා සොයලා
ඔහුහට මවක් වෙනුමැන බඹවිහරණ දීලා 

රිදී ඉර

වෙරළ කොනක ක්ෂිතිජය දෙස
බලන් ඉන්න සමනළියට
නොපෙනෙද අර ඈත පේන
දිලිසෙන රන් තරුව සුදට

හිරු සදු ගෑන ගුණ වෑයුවට
හරි ලොකුවට පෙනුනට
බෑහෑල යනව හොර හොරාට
අදුර සමග අප තනිකර

මරු කතරට දිය බිද වී
සසර පුරුදු ලෙස පේවී
සොදුරු සිහින මතු කරදී
තනි තරුවක් පායාවී

පරවුනු මල බිමට නෑවී
පොළව සමග හාදු දිදී
ඉන්න විටදි දුක පහවී
පොහොට්ටුවක් යලි පීදී

දවන සුසුම් නිවා ලන්න
තරු එලියට ඉඩ හරින්න
හෙමි හෙමිහිට හිත හදන්න
හිනා වලට ඉඩ හරින්න

කළගුණ

හිත හිරි වට්ටන හැගුම්

ඉදුවර පෑහෑය සුසිනිදු සලු අතරේ
රෑයක පායන සද එලියෙ දිලුනේ
නැගෙන හිරු සේ පෑතුම් වෑගිරේ
සිහින මෑව්වෙ ඔබයි ලදුනේ

තුරුණු වරුණේ ගයමි අරුණේ
විසුල මල් රොන් සුවද ඈමිනේ
බෑදුනු බෑදුමක මිහිර දෑනුනේ
සුනිල සෙනෙහස ලගම රෑදුනේ

මග නොමග පිය මනින සටහන
ඔබම විය සද පහන හෙටදින
ලපලු සියුමෑලි හෑගුම එක්වන
දිදුල නා ලිය ඔබය පොබයන