Friday, August 12, 2011
සමාහිත සිත
නොරිදෙනා සිත මහ කළු ගළකි
අපි යන්නේ මේ සසරේ දිග ගමනෙකි
වාරුව වන්නේ දුක සෑප මෑද සන්සුන් සිතකි
ආගමනය
තෙමිල හීතල වෑස්සෙ
ළපටි තණ බිස්සෙ
සිනා කෑන් ඉස්සෙ
නුඹ ආවට පස්සෙ
රෑයක වෑඩිවී දිස්නෙ
තුරුලතා පෙළ අස්සෙ
සුරලියොත් මෙහි බෑස්සෙ
නුඹ ආවට පස්සෙ
පුරා දිව රෑ තිස්සේ
දුටු හීන දශ ලක්ෂේ
ගෑන කියමි මම සෙස්ස___ පස්සේ.....
ජයග්රහණය
ඔබ වත කමලේ රෑදි පෑහෑ ඉල්ලා හිරු ආවා
ඈතින් දිලෙන තරු කුමරියො ඔය නෙතු ඉල්ලා
එන විට සගව ගමි තුරුලේ ඔබ මගෙ කියලා
එකලු වෙන්න ලොව දෙහදේ රෑදි පෙමිනී
සසර පුරා හෑම පෑතුමක එක්වී යාවී පෑමිනී
සියොලග උනුහුමක් රන්දා පස් පියුමන් පිපුනී
හෑම බාධක බිද දමා රන් හුයකින් දෑගිලි බෑදුනී
නොලියූ හිස් පිටුව
අතර තිබු හිඩෑස් වල
ලියවිලා පල නොකල
හෑගුම් නොහෑගුනි උදුල
ල0වෙනා මොහොතින් මොහොත
වෙන්වෙලා දුර ඈතකට යන
සිත්පුරා හෑගුමන් නිදන් වන
තත්පරය දිගුවෙනා අරුමය
සහන් එළි තව ඈත දිදුලන
පියෙන් පිය තබමින් සෙමෙන් යන
නුබේ දිවියට සදා සරණය
ලියා නොලියා තෑබූ ප්රේමය
සොයා යාම
මහමෙරක් කරමත හෙලා මන්
නුබ සිටින ඉම සොයාගෙන දෑන්
දුවන් එන්නෙමි හුස්ම යනකන්
වටිනාකම
දෑන ගත හෑකි වේය නුබ හින්දා මම බිවු කදුලූ
කලුවන් කලුවරක් දසතම රන්දා හිරු සෑගවූ
වෑහිබර අහස වාගේමයි නුබගෙත් හිත නපුරූ
Subscribe to:
Comments (Atom)