කියන් පෙම්බස් හිටිය මුත් එක මොහොතකින් මුව ගොලුවෙනා
සදන් මාලිග සිහින විමනක දුරක ගිය හෑටි සිහියට එනා
අදත් පාලුව කරන් මා වට වෑටක් වූ දුක ඈ ත හඩවනා
තවත් ලොකුවට පෑතුම් පොදි බෑද යනව ගමනක නොනිමෙනා
බලන් දස අත නොලද පෙම් සුව රගන විට නෙත පිරවෙනා
සිතින් මහ රෑය බෑන්ද පවුරක හීනෙකින් සවි ලෑබගෙනා
නමින් මා නුබ කියන පෙම් කව ලසෝ හඩකින් වෑළපෙනා
No comments:
Post a Comment